فانوس عشق

دوست دارم شمع باشم در دل شب ها بسوزم

                                       اشک بخشم میان جمع و خود تنها بسوزم

                                       شمع باشم اشک بر خاکستر پروانه ریزم

یا سمندر گردم در شعله بی پروا بسوزم

لاله ی تنها شوم در دامن صحرا برویم

                                      کوه آتش گردم و در حسرت صحرا بسوزم

                                      ماه گردم و در شب تار سیه روزان بتابم

           شعله آهی شوم خود را ز سرتاپا بسوزم

                   اشک شبنم باشم بر گونه گل ها بلغزم

                      برق لبخندی شوم در غنچه لب ها بسوزم

                                        یا ز همت پر سپارم همچو غنیا